Каханне
* *Станіслаў *Тарашкевіч
* * * *
Каханне сваё ўспамінаю,
Дзяўчынку маю як у сне
Цудоўную, мілую, добрую,
Што першай была ў мяне.
* * * * * *Было мне гадочкаў трынаццаць,
* * * * * *Кахая пазнаў я шмат мук.
* * * * * *Суседкай было маё шчасця,
* * * * * *Каханым ёй быў я - хлапчук.
Вучылася «шчасця» ў школе,
Адзета, як я, ў паркаль.
І з хлопчыкам іншым сядзела,
Як быццам на зло мне, на жаль.
|